1982-1984: Live & Document
Een zanger die zich altijd volledig geeft en muzikanten die daar in meegaan, leveren The Frog begin jaren '80 een gedegen live reputatie op. "Een band die over je heen walst en waanzinnige zanger er voor", lacht Michel van Schie. "Het feit dat wij een grote band waren, speelde daar ook in mee. Zo'n band met blazers en een koortje, dat bestond in Amerika al wel, maar in Nederland had je dat nog niet. We speelden ook heel veel."
"We hebben inderdaad flinke toernees gedaan", bevestigt Age Kat. "Onze roem beperkte zich niet alleen tot Rotterdam en Nederland, maar ging ook nog eens de grens over." Vooral in Duitsland, waar Polydor de LP 'Be Kind To Animals, Kiss A Frog' ook uitbrengt, is The Frog populair. "Ik weet nog ons eerste optreden in Onkel Pö in Hamburg", vertelt Inge Bonthond. "De eerste avond, de donderdag, was niet heel druk, maar wel gevuld. De vrijdag was aardig vol. Zaterdag stond er al een enorme rij voor de deur."
"We kwamen aan met een busje", vult Christine Punselie aan. "En wij dachten 'wat is dit hier' en toen zei de manager 'dat is voor jullie hoor.' Wij zaten echt zo van 'huh'. Er stond een rij tot aan de volgende hoek van de straat, dat was echt niet normaal."
Nieuw album
The Frog speelt live veel, maar heeft echter nog geen contract voor een nieuw album. Van 'Be Kind To Animals, Kiss a Frog' worden zo'n 6.000 exemplaren verkocht en de single 'We Got Love' haalt de hitlijsten niet. "Al heeft dat volgens Kat maar weinig gescheeld. "Het broeide wel en wij werden veel op de radio gedraaid. Bovendien werden wij op een haar na alarmschijf, maar dat werd uiteindelijk The J. Geils Band. En dat heeft ons wel opgebroken."
De band kiest noodgedwongen voor een alternatieve route. Met Frank Papendrecht als vervanger van Michel van Schie, Wilfried Roest in plaats van Hanyo van Oosterom en Edwin Theurzeit als vervanger van Ron Limberg neemt de band nieuwe nummers live op in café Spot The Loony in Rotterdam. In de Sorry Sound Studio mixen producers Age Kat, Rob Kamer en Tjeerd van Zanen vervolgens het nieuwe album.
Boni Records, waar in 1983 ook singles verschijnen van The Cats, heeft interesse, maar mist een single. Zij komen met het nummer 'Highflyer' van Lucy Steymel, een Amerikaanse singer-songwriter die via Berlijn in Rotterdam terecht is gekomen. "Highflyer was een song waar we wel iets mee konden", vertelt Kat. "Ik heb toen een blazers- en bandarrangement geschreven en Rick heeft de melodie aangepast aan zijn manier van zingen." Steymel brengt het nummer echter zelf op single uit en The Frog kiest voor het door Jules Deelder geschreven 'Susie'.
The Frog tijdens de afscheidstoernee in Scheveningen / fotograaf onbekend
Afscheidstoer
Ondanks de aanstaande release van 'Document' besluiten Kat en Hogendorp om met de band te stoppen. "We stonden op het punt om weer nieuwe mensen in te werken voor de band", laat Hogendorp optekenen in een interview met Het Vrije Volk in december 1983. "Toen vroeg ik me af waar we nu mee bezig waren. Onze groep heeft bij elkaar 20 verschillende mensen geteld. En om elke keer weer nieuwe leden in te werken is erg vermoeiend. Het doodt op een gegeven moment ook de creativiteit van de groep."
"Document was een afscheid", aldus Barend Petersen. "Op twee 4 sporen recorders in elkaar gezet. Fantastisch gedaan door Michel van Schie en Tjeerd van Zanen, dat hebben ze heel knap in elkaar gezet. De band was eigenlijk al uit elkaar, dus het was een soort hard gelag om van die tape toch iets moois neer te zetten."
Toch is het boek nog niet helemaal dicht. The Frog begint aan een afscheidstoer door Nederland en Duitsland. En Hogendorp meldt in de krant ook het volgende: "Als de plaat als een waanzinnige begint te verkopen , dan komen we misschien weer bij elkaar."